حدود یک صدسال پیش در روستایی به نام ساروق که آنروزها از دهات بزرگ حومه اراک محسوب می شد، واقعه ای در اعماق خاموشی روی داد که طی آن جوان پاک نهاد ۲۷ساله ای به نام محمدکاظم کریمی که هنوز به مکتب نرفته بود و به قول خودش ملا ندیده بود، به یکباره حافظ کل قرآن شد. واقعه ای که محمدکاظم بعدها سعی در مخفی نگه داشتن آن داشت اما به ضرورتی که پیش آمد آن راز از پرده بیرون افتاد و برای سالها بزرگترین علمای دینی ایران، عراق، کویت و مصر پیرامون آن به بررسی و مطالعه پرداختند و اغلب قریب به اتفاق ایشان براین معجزه قرآنی مهر تأیید نهادند. آیت الله سیداحمد زنجانی، آیت الله سیدعبدالله شیرازی، آیت الله مرعشی نجفی و آیت الله مکارم شیرازی از جمله این بزرگانند
.(به نقل از سایت مشکان)
شما می توانید گفتگویی را که با فرزند ارشد ایشان حاج اسماعیل کریمی در دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر مجلسی در سال ۱۳۸۷ انجام شده است را از اینجا دریافت نمائید

شما می توانید صحبت های دکتر ولایت الله درویشی (متخصص روانشناسی) را که جمعه شب ها در رادیو فرهنگ پخش می گردید را از بخش صوت وفیلم دریافت نمایید.

سنگسار قا نون اسلام، عطوفت اسلامی تدوین: حجة الاسلام مهدی شبان.

در احکام جزایی اسلام، حد زنای محصنه (رَجْم)(سنگسار کردن) است؛ منظور از (مُحصن)مردى است که همسر دارد و همسرش در اختیار او است، و (مُحصنه)به زنى مى‏گویند که شوهر دارد و شوهرش نزد او است.

هر گاه کسى با داشتن چنین راه مشروعى، باز هم مرتکب زنا بشود، حدّ او سنگسار است، و این قانون اگر چه در قرآن به آن اشاره‏اى نشده است ولی در احادیث پیامبر صلى الله علیه و آله ومعصومین علیهم السلام به طور مسلّم وارد شده است.

البته باید توجه داشت که نه تنها این حکم، بلکه بسیارى از احکام مسلم شرعى که حتى از ضروریات دین به شمار می آید، در قرآن نیامده است؛ البته ضرورتى هم ایجاب نمى‏کند که تک تک احکام شرعى به صورت مبسوط در قرآن ذکر شود؛ در واقع قرآن همانند قانون اساسی هر کشور است و معلوم است که مجموعه قوانین حقوقی، جزایی، مدنی، و … ده ها برابر قانون اساسی است که توسط حقوقدانان تنظیم و ارائه می شود.

خداوند وظیفه تبیین وتوضیح آیات قرآن کریم را بر عهده پیامبرصلی الله علیه وآله گذاشته است آنجا که روى سخن را به پیامبر کرده ومی­فرماید:

(وَ أَنْزَلْنا إِلَیْکَ الذِّکْرَ لِتُبَیِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَیْهِمْ وَ لَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّرُونَ )

ما این ذکر را (قرآن را) بر تو نازل کردیم تا آنچه به سوى مردم نازل شده است براى آنها روشن سازى [تا این که آنها در این آیات، و وظائفى که در برابر آن دارند] شاید اندیشه کنند

 و همچنین در آیات متعددى اطاعت پیامبر و اهل بیت او (علیهم السلام ) را بر ما واجب نموده است، (اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولى الأمر منکم)؛ و یا اطاعت از پیامبر(ص) را اطاعت از خداوند دانسته است، (من یطع الرسول فقد اطاع الله).

احسن القصص شرح مستند داستان حضرت یوسف (ع) از سید هاشم رسولى محلاتى.

درسى آموزنده از قرآن کریم
قرآن کریم در اینجا به عنوان تذکر، درسى به پیروان خود مى دهد که بدانند عزت و ذلت بندگان خدا به دست مردم نیست و آنها نمى توانند کسى را خوار یا عزیز کنند. برادران براى این که یوسف را از چشم پدر بیندازند و او را از بین ببرند و خود پیش پدر محبوب شوند، او را از دامن پر مهر پدر و محیط آرام خانه یعقوب جدا کردند و به چاه انداختند و تا آن جا که پیش ‍ رفتند که – به گفته جمعى – برادر عزیز خود را به چند درهم پول سیاه فروختند و فرزند آزاده اسرائیل را به صورت برده اى در معرض خرید و فروش گذارند، و اما خدا مى خواست او را عزیز و محترم گرداند و به دلیل نیکى و صفاى باطنش به او پاداش خوبى دهد و او را در بهترین خانه ها و فراخ ‌ترین اند نعمت ها جاى دهد و همه گونه شوکت و عظمتى را به وى ارزانى کند و از همه بالاتر مقام نبوت و پیامبرى را به او تفویض کند و دانش ‍ و حکمت به وى آموزد و علم تعبیر خواب را یادش دهد و زمینه فرمانروایى و عظمت او را در کشور مصر فراهم سازد؛ تا برادران حسود او و سایر انسان ها بدانند که دستگاه منظم خلقت که تحت فرمان آفریدگار حکیم در جریان و گردش است ، تابع اراده حسودان و بدخواهان نیست و فقط اراده ذات اقدس او است که ، تابع اراده حسودان و بدخواهان نیست و فقط اراده ذات اقدس او است که ، در کارها موثر و نافذ است و خداى تعالى نیز بر اساس لیاقت و شایستگى و خوبى و بدى بندگانش به آنان پاداش و کیفر و عزت و خوارى مى دهد. پاداش نیکوکارى را ضایع نمى کند و کیفر بدکاران و بدخواهان را نیز در کنارشان مى گذارد؛ متاسفانه بیشتر مردم از این حقیقت بى خبر و غافل هستند.
قرآن کریم و این حقیقت را چنین بیان مى کند .. و بدین گونه یوسف را در سرزمین مصر مکانت و اقتدار دادیم تا به وى تعبیر خواب ها را بیاموزیم و خدا بر کار خود غالب و مسلط است . و همه موجودات و کارها تحت اراده و فرمان او است ولى بیشتر مردم نمى دانند و آنگاه که یوسف به سن رشد و کمال رسید، او را حکمت و دانش عطا کردیم و نیکوکاران را چنین پاداش ‍ مى دهیم.

در خانه عزیز
کاروان وارد مصر شد و فرزند دلبند اسرائیل را به بازار برده فروشان برد و در معرض فروش قرار داد. سرانجام این گوهر گران بها نصیب عزیز مصر گردید که برخى نامش را قطفیر ذکر کرده و گفته اند: وى نخست وزیر کشور مصر بوده و منصب جانشینى و خزانه دارى و فرماندهى لشکر پادشاه را به عهده داشته است ؛ وى یوسف را خرید، به خانه آورد و چون آثار نجابت و بزرگ زادگى رآ در چهره اش دید، به همسرش سفارش کرد و گفت : جاى گاهش را گرامى دار (و از وى به خوبى پذیرایی کن ) شاید براى ما سودمند باشد و یا او را به فرزندى اختیار کنیم .
یعنى با نظر بردگى به او نگاه کن و مانند سایر غلامان با وى رفتار مکن که نشانه بزرگى و اصالت در چهره این جوان هویداست و قیافه و سیمایش از آینده درخشان و پرشکوهى خبر مى دهد و شایستگى آن را دارد که ما او را به فرزندى برگیریم و به عنوان فرزند خود او را به مردمان معرفى کرده و وارث ثروت خویش کنیم .

کتاب آشنایی با نهج البلاغه امام علی علیه ‏السلام ازسید جعفر حسینی.

بخش اول : سخنی درباره نهج البلاغه و گوینده آن

از آنجا که (نهج البلاغه) مجموعه (خطبه‏ ها، نامه‏ ها و کلمات قصار حکیمانه) مولی الموحدین و امیر المومنین علی بن ابی طالب علیه‏ السلام می باشد، سخن گفتن درباره آن کار آسانی نیست، چرا که ما توان آن را نداریم که به عمق وجود این گوینده والامقام پی ببریم و از تمام زوایای فکر بلند و ایمان قوی و ملکات فاضله آن حضرت آگاه شویم و (نهج البلاغه) را آن چنان که هست بشناسیم.
علی بن ابی طالب علیه ‏السلام پس از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله برترین مخلوق خدا است ابن عباس می‏گوید: پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله فرمود:

“لو ان الاشجار اقلام و البحر مداد و الجن حساب، و الانس کتاب ما احصوا فضائل علی بن ابی طالب علیه‏ السلام”

(اگر درختان قلم باشند و دریاها مرکب، جنیان شماره گر، و انسانها نویسنده نمی‏توانند فضائل علی بن ابی طالب علیه‏ السلام را شماره کنند)

بخش دوم : فصاحت و بلاغت نهج البلاغه

(فصاحت) یعنی درست سخن گفتن و با کلماتی صحیح و زیبا مطلب را بیان نمودن، و از این رو قرآن کریم فصیح‏ ترین کلام است که معانی را در الفاظی کوتاه و زیبا بیان نموده است و همین خود یکی از جهات اعجاز قرآن به شمار می‏ آید، یعنی دیگران از اینکه همانند آن سخن بگویند عاجز و ناتوانند خداوند متعالی می فرماید:

قل لئن اجتمعت الانس و الجن علی ان یاتوا بمثل هذا القران لا یاتون بمثله و لو کان بعضهم لبعض ظهیرا

(ای پیامبر) بگو اگر انس و جن گرد آیند تا نظیر این قرآن را بیاورند (هرگز) مانند آن را نتوانند آورد هر چند بعضی پشتیبان بعضی دیگر باشند)

و (بلاغت) یعنی سخن درست گفتن و کلام فصیح (درست و زیبا) را در جای مناسب خود به کار بردن.
فصحا و ادبای تمام ملل و ادیان به فصاحت و بلاغت (نهج البلاغه) اعتراف و اذعان دارند و ما در اینجا به عنوان نمونه به کلمات برخی از آنان اشاره می ‏نمائیم:
۱ – گردآورنده (نهج البلاغه) سید رضی قدس سره که خود از قهرمانان میدان فصاحت و بلاغت بوده و گوی سبقت را از بسیاری از فصحا و بلغای عرب برده، و سالیان درازی از عمر شریف خود را صرف جمع آوری گفته‏ های آن حضرت کرده است، در مقدمه (نهج البلاغه) می‏ گوید: … امیر المومنین علیه‏ السلام سرچشمه فصاحت و منشا بلاغت و زادگاه آن است، و از او اسرار بلاغت آشکار گشت و از وی قوانین و دستورات آن گرفته شد، هر خطیب توانایی بر شیوه او راه یافت و به گفتار او یاری جست و با این حال او در میدان پیش رفت و یکه تاز میدان بوده، و دیگران فرو ماندند … زیرا در کلام او نشانه هایی از علم خدا، و عطر و بویی از سخنان پیامبر صلی الله علیه و آله می‏ باشد.
همچنین بعد از خطبه (۱۶) می‏گوید: (در این سخن که از نزدیکترین سخنان به حقیقت فصاحت است لطایفی نهفته شده که هیچ یک از سخن سنجان به پای آن نمی‏ رسد و بیش از آنچه که ما از آن به شگفتی فرو می‏ رویم، شگفتی از آن به تعجب می‏ آید!!! به علاوه در آن ریزه کاریهایی از فصاحت است که نه زبان قادر به شرح آن است و نه هیچ انسانی می‏ تواند به عمق آن برسد و نه آنچه را من می ‏گویم، جز آنان که در فصاحت پیشگام و ریشه دارند و می‏ توانند درک کنند (آری) و ما یعقلها الا العالمون : (جز دانشمندان آن را درک نمی‏کنند).